یواش یواش

چشمانمان به تاریکی عادت کرده بود.

در توهمی از تماشا و دیدن

بی خبر از اینکه، آنچه می بینیم جز سایه ای از اشیا نیست.

یواش یواش

چشمانمان به تاریکی عادت کرده بود.

و دشمن نور شدیم .

بی آنکه بخواهیم

شب خورشید ما شده بود،

بی آنکه بدانیم.