۳۱

این آدم ‌بزرگ‌ها که همه چیز را بیمه می‌کنند، جز دوستی را، عشق را…

پرندگان همه خیس اند
و گفتگویی از پریدن نیست
در سرزمین ما
پرندگان همه خیس اند،
در سرزمینی که عشق کاغذی است
انتظار معجزه را بعید می دانم.

گلسرخی

۸ دیدگاه »

  مهسا wrote @ مرداد ۹م, ۱۳۸۶ at ۱۱:۱۴ ق.ظ

حوصله داری تو هم انگار، بی خیال شو!

  monire wrote @ مرداد ۹م, ۱۳۸۶ at ۱:۳۴ ب.ظ

چرا حوصله نداشته باشه ؟!

زهرا جان چرا این قدر دپرس مطلب مینویسی ؟! دلم گرفت . جرئت نظر دادن ندارم !!!

  zahra wrote @ مرداد ۹م, ۱۳۸۶ at ۱:۵۱ ب.ظ

من یه چیزه دیگه نوشته بودم…ولی جدا در سرزمین ما عشق کاغذی است….

  صادق wrote @ مرداد ۹م, ۱۳۸۶ at ۴:۰۴ ب.ظ

هزینه حق بیمه رابطه مستقیم داره با احتمال خراب شدن چیز بیمه‌شده و قیمت چیز بیمه شده.
کی می‌تونه این حق‌بیمه را پرداخت کنه؟

  حجت wrote @ مرداد ۹م, ۱۳۸۶ at ۴:۰۶ ب.ظ

حالا گیرم کاغذی کاریشم میشه کرد.

  setayesh wrote @ مرداد ۹م, ۱۳۸۶ at ۱۰:۳۴ ب.ظ

:)
bah bah…
shoma che fa’aliaaa
khob blogrolling baazi mikonim…

shoma aval boro ye account too blogrolling baaz kon vase khodet ta bad baghiyasho begam

  - wrote @ مرداد ۱۰م, ۱۳۸۶ at ۱۲:۰۱ ق.ظ

هر جا کسی با خاطری خرم نشسته است

در خنده هایش، پرده غم نشسته است

اندوه هم در دل نماند جاودانه

زیرا « غم و شادی » کنار هم نشسته است

شاید نپاید، زانکه شادی چون چراغی

در رهگذار صر صر ماتم نشسته است

هر جا که دیدم ـ در کنار « شادمانی »

«‌ اندوه » در جان بنی آدم نشسته است

مهدی سهیلی

  mohammad wrote @ مرداد ۱۰م, ۱۳۸۶ at ۱۲:۳۷ ق.ظ

s@l@m mishe be man amuzesh bedid ke bayad kojaye sayte viwio benevisam chon aslan jai nabud?????????????????????

Your comment

HTML-Tags:
<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>