چه حال و هوای عجیب و تکرار ناپذیری دارند، روزهای اول هر چیز.
بوی تازگی میدهند، بوی کاغذهای تا نخورده کتاب نو.
۳ دیدگاه »
Amirheydary wrote @ مرداد ۱۰م, ۱۳۸۶ at ۱۰:۱۷ ق.ظ
سلام.
درمورد مطالب تلخ هیچوقت چیزی به ذهنم نمیرسه که بگم.
ولی اگه طنز باشه پایه ام. البته ببخشید که من چیزای جدی رو هم به طنز میکشونم.
چون دنیا رو هرچقدر جدی بگیرید ، بازهم جدی تر میشه. راست نمیگم؟
معمولاً کتاب رو تا نمیزنن! ورق میزنن! اون اسکناس تانخورده هست که بوی نویی میده!
;-)
- wrote @ مرداد ۱۰م, ۱۳۸۶ at ۱۱:۴۶ ق.ظ
واقعا تکرارناپذیر چون که هر آدمی و چیزی در نوع خود یکتاست. واقعا یکتاست!
حجت wrote @ مرداد ۱۰م, ۱۳۸۶ at ۱۲:۵۱ ب.ظ
اگر ی نو دیگه نبینی هیچ وقت کهنگی رو نمیبینی
تنها چیزی که هر چی کهنه بشه بیشتر بوی نو بودن میگیره عشقه
Your comment
HTML-Tags:
<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>
