خب اینطوریه دیگه،
بعد از یه مدت کسی را که دوست داری، تبدیل میشه به کسی که مجبوری هر روز اونو ببینی و غرغراشو تحمل کنی.
این خاصیت ما آدماست که قدر کسی که جلو چشممونه، کسی که از موندنش مطمئنیم، را نمیدونیم.
خب آدمیزاده دیگه!
۵ دیدگاه »
حجت wrote @ مرداد ۲۳م, ۱۳۸۶ at ۳:۴۰ ب.ظ
به همین زودی خسته شدی ؛ تازه هنوز اول راهی ی یا علی بگو و پا شو بزن تو صورت دنیا.
واسه اینکه آدمیزادی باید محکم باشی وگرنه…………..
علی wrote @ مرداد ۲۴م, ۱۳۸۶ at ۹:۳۵ ق.ظ
توکا نیستانی میگه کسی رو که دوست دارید سعی کنید ازش دور باشید
خب اینم نظری هست واسه خودش :d
(لینکش اینه)
http://www.persianblog.ir/posts/?weblog=sainttouka.persianblog.ir&postid=6857464
صادق wrote @ مرداد ۲۴م, ۱۳۸۶ at ۱:۲۰ ب.ظ
شاید بعضی وقتها باید یادآوری کرد. یا بعضی وقتها نبود یا بعضی وقتها کتککاری کرد
شاید!
محمدرضا wrote @ مرداد ۲۴م, ۱۳۸۶ at ۱۰:۱۹ ب.ظ
…
monire wrote @ مرداد ۲۵م, ۱۳۸۶ at ۱:۵۳ ب.ظ
دوری و دوستی!
شاید !!
Your comment
HTML-Tags:
<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>
