گفتم ببینمت، مگرم درد اشتیاق
ساکن شود، بدیدم و مشتاقتر شدم…
چه آمدنی؟!
چه ماندنی؟!
چه رفتنی؟!
۲ دیدگاه »
حجت wrote @ مرداد ۲۵م, ۱۳۸۶ at ۲:۱۵ ب.ظ
پس انتخابت کاملا درست بوده وگرنه مشتاق تر نمی شدی
به انتخاب درستت تبریک میگم
صادق wrote @ مرداد ۲۵م, ۱۳۸۶ at ۵:۰۰ ب.ظ
درد ما را نیست درمان الغیاث، هجر ما را نیست پایان الغیاث
دین و دل بردند و قصد جان کنند، الغیاث از جور خوبان الغیاث
در بهای بوسهای جانی طلب، میکنند این دلستانان الغیاث
خون ما خوردند این کافردلان، ای مسلمانان چه درمان الغیاث
همچو حافظ روز و شب بی خویشتن، گشتهام سوزان و گریان الغیاث
Your comment
HTML-Tags:
<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>
