دارم میروم، باید رفت. و این رفتن عجب کلمه سنگینی است. یادم به آنروز میافتد که وسایلم را جمع میکردم که از اصفهان بیایم یزد، و همه کتابهایم را جا گذاشتم به این امید که برمیگردم. و حتی با خیلی از دوستان خداحافظی هم نکرده بودم. چون اطمینان داشتم که برمیگردم. ولی نشد…
وقتی جایی را ترک میکنیم که به آن دلبستهایم، حتما کمی از وجود و احساسمان آنجا میماند و حالا…
از فردا چه کسی با خبر است؟ دلم خون است از این قوانین دنیا. احساس میکنم آویزان آویزانم.
چشم ها را باید شست جور دیگر باید دید شاید انگار گاهی این فقط کار ماست
نه بسته ام به کس دل
نه بسته کس به من دل
چــو تخــت پــاره بـر موج
رهـــا رهـــا رهـــا مـــــن
کوه به کوه نمیرسه آدم به آدم میرسه.
چرا دوباره بر نمی گردی اصفهان پیش اون همه خاطرات جا گذاشتت …. ؟؟
Koja dari miri Zahra???
هر کسی دور ماند ز اصل خویش
باز جوید روزگار وصل خویش
وقتی تو نیستی اینجا رو هم دوست ندارم !!
چرا جوابم رو نمیدی ؟! کجایی ؟؟
اصلاحات مبارک باشه. هرچند همیشه اصلاحات با درد و رنج توام است اما تگش خوبه. شاید مهم تهش باشه
باور کن که آمدن از رفتن سنگینتر است. خیلی سنگینتر.
هر آمدنی را رفتنیست … و
مطمئنا سختترین چیز آگاهانه اشتباه کردن است!
ولی به نظر من گاهی ته اصلاحات خوب در نمیاد . یعنی شاید به ظاهر اولش خوب باشه و دیگه مجبور نباشی وجود عینک رو توی صورتت تحمل کنی ولی امکان داره بعدترها عوارضی در ÷ی داشته باشه و پشیمون بشی که چرا دست تو کار خلقت خدا بردی ….
( اصلا منظورم زهرا نبود . یه کم عمومی بخونینش . )
حالا کجا داری میری؟
من که خیلی وقته جایی نرفتم… از اول زندگیم…. ولی.. فکر کنم بالاخره یه روزی که مجبور بشم برم.. برم یه جای دور………………
خیلی دور
ایشالا خیره
زیر این آسمان ابری
به نامش فکر می کند گل آفتاب گردان…..
HTML-Tags:
<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>
Powered by WordPress and Fjords04 Web Design Services, based on Qwilm. Thanks to Domain Name Registration and Merchant Accounts for contributing.