۵۷

شهریور ۱۵, ۱۳۸۶ at ۹:۱۶ ق.ظ · Filed under مینیمال‌ها

و زندگی می‌کنیم فقط به خاطر این‌که کرده باشیم…

و چه قدر ترسوییم چه قدر ترسو و شاید بی‌غیرت…

Comments (2)

۵۶

شهریور ۱۳, ۱۳۸۶ at ۹:۴۸ ق.ظ · Filed under مینیمال‌ها

خسته‌ام از بی‌نقشه رفتن .

تسلیم نه!

Comments (3)

۵۵

شهریور ۱۰, ۱۳۸۶ at ۸:۱۵ ق.ظ · Filed under مینیمال‌ها

امام علی:

پس بدان اگر کسی سنگی را دوست بدارد، خداوند او را در روز قیامت با آن سنگ محشور می فرماید.

 
بعد من فکر می‌کنم که با چه کسایی محشور می‌‌شم:

صادق هدایت(حیف که به معاد اعتقاد نداره!)

احمد شاملو

استاد شجریان.

جروم دیوید سلینجر

خیلی از نویسنده های دیگه.

و چند تا از آدم‌های دوروبرم.

 و شرمنده می‌شوم از این‌ همه دین‌زدگی!

Comments (6)

۵۴

شهریور ۶, ۱۳۸۶ at ۶:۵۹ ق.ظ · Filed under مینیمال‌ها

خب این مساله که خدا فصل‌ها را آفریده واقعا نشون‌دهنده خلاقیت بی‌اندازشه.

خدائیش من اگه بودم عمرا به فکرم می‌رسید گذر زمان را این‌قدر زیبا تصویر بکشم.

پ.ن: صبح واقعا سردم بود!

Comments (5)

۵۳

شهریور ۴, ۱۳۸۶ at ۵:۰۱ ب.ظ · Filed under مینیمال‌ها

تلخی بعضی حقیقت‌ها را که بپذیری، یواش یواش شیرین می‌شوند.

Comments (4)

۵۲

شهریور ۳, ۱۳۸۶ at ۷:۳۰ ق.ظ · Filed under مینیمال‌ها

هی ژانی دیدی چی شد باز؟

سنگش موند،

آبش رفت.

Comments (5)

۵۱

شهریور ۱, ۱۳۸۶ at ۱۱:۱۰ ق.ظ · Filed under مینیمال‌ها

نوستالژیک یک:

Mathilda: Leon, I think I’m kinda falling in love with you.

[Leon chokes on his milk]

Mathilda: It’s the first time for me, you know?

Léon: [wiping himself off] How do you know it’s love, if you’ve never been in love before?

Mathilda: Cause I feel it.

Léon: Where?

Mathilda: [stoking her stomach] In my stomach. It’s all warm. I always had a knot there and now… it’s gone.

Léon: Mathilda, I’m glad you don’t have a stomach ache any more. I don’t think it means anything.

Comments (6)