بعد امروز صبح خیلی دلم میخواست که یک آدمی داشتم، که وقتی از ماشینش پیاده میشم، برگرده و نگاه کنه و مطمئن بشه که از خیابون رد شدم.
۱۲ دیدگاه »
:: My View :: wrote @ آذر ۱م, ۱۳۸۸ at ۱۱:۱۷ ق.ظ
چقدر خوب بود .
نیروانا wrote @ آذر ۴م, ۱۳۸۸ at ۲:۲۰ ب.ظ
سلام بر بانوی ریز بین نکته سنج!
این یعنی همسر شما اینطوری نیست لابد؟!
و اما این تمنای دور از ذهن نیست اگر باشد یعنی شبیخون عشق!نهایت عشق! و در اخر بیکرانگی دوست داشتن و علاقمندی…من به شخصه اینطوری ام ..پس خوبه که این نوشته ی ارزو گونه ی شما در مورد من صدق می کنه!اما من هم دوست دارم کسی رو سوار کنم که به وقت اینکه پیاده می شه دلم برش بپکه یا اندازه ی یک پسک بشه!و صد حیف که نیست!(شکلک اندوه و ناله ای نی گونه)!امیدوار باش که پایان شب سیه اینجوری نمی مونه…
khanmohamadi wrote @ آذر ۶م, ۱۳۸۸ at ۱۲:۵۲ ق.ظ
درود بر استاد گرامی امیدوارم نیکروباشید و خندان و شاداب.از گوشه چشمیه شما تشکر را دارم .درخواست دارم مرا در رابطه با منبع برنامه نوسی سی راهنمایی کنید با سپاس neveshteie zibaie bood!
رضا wrote @ آذر ۷م, ۱۳۸۸ at ۱۱:۱۵ ق.ظ
۶-۷ بار لایک برای این نکته سنجی
toretto wrote @ آذر ۸م, ۱۳۸۸ at ۷:۳۶ ب.ظ
منم امروز خیلی دلم میخواست وقتی از خونه میرم بیرون یکی باشه که بهم بگه مواظب خودت باش… اما نبود
منم جایی نرفتم…
shahab wrote @ آذر ۱۲م, ۱۳۸۸ at ۸:۲۹ ب.ظ
tamame posthatono tak tak khundam
cheghadr ba chizayi ke baraye ma har ruz daran tekrar mishan nazdik hastin
up kardin kheyli khoshhal misham khabaram konid
شادی wrote @ آذر ۱۲م, ۱۳۸۸ at ۹:۳۱ ب.ظ
همیشه آرزو میکنیم…. اما وقتی اتفاق میفته که دیگه نمی خوایم…
صورتی wrote @ آذر ۱۳م, ۱۳۸۸ at ۶:۰۳ ب.ظ
شما با مرحوم ارسلانخان درگاهی نسبتی دارین خانوم؟ اگه احیاناً اطلاعی از خونوادهشون داشته باشین هم کفایت میکنه.
محمد رحیمی راد wrote @ آذر ۱۴م, ۱۳۸۸ at ۹:۵۴ ب.ظ
life is like a shooting star, It doesn’t matter who you are, if you only run for cover, It’s just a waste of time, we are lost until we are found, love will lift us from the ground And All These Wars Are Over…
مینا wrote @ آذر ۱۴م, ۱۳۸۸ at ۱۱:۰۴ ب.ظ
خیلی قشنگ بود عزیزم …. دلم واقعا لرزید و با تمام وجودم احساس کردم …
مجتبی wrote @ آذر ۲۴م, ۱۳۸۸ at ۲:۱۸ ق.ظ
مطلب قشنگیه …
زیاد شنیدم ….
از یه نفر , از یه دوست …. اونم دوست داشت منم واسش برآورده کردم …
امیدوارم یکی دیگه و جایی دیگه این آرزو رو واسش برآورده کنه
زودیاک wrote @ بهمن ۴م, ۱۳۸۸ at ۳:۱۲ ب.ظ
یاد دیالوگ شخصیت دانیال افتادم به مادرش در کتاب استخوان خوک و دست های جذامی مصطفی مستور!
Your comment
HTML-Tags:
<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>
