۶۸۹

مرداد ۲۵, ۱۳۸۹ at ۷:۵۳ ب.ظ · Filed under مینیمال‌ها

تو را به جای همه کسانی که نشناخته ام دوست می دارم

تو را به خاطر عطر نان گرم

برای برفی که آب می شود دوست می دارم

تو را برای دوست داشتن دوست می دارم

تو را به جای همه کسانی که دوست نداشته ام دوست می دارم

تو را به خاطر دوست داشتن دوست می دارم

برای اشکی که خشک شد و هیچ وقت نریخت

لبخندی که محو شد و هیچ گاه نشکفت دوست می دارم

تو را به خاطر خاطره ها دوست می دارم

تو را برای دوست داشتن دوست می دارم

تو را به خاطردود لاله های وحشی

به خاطر گونه ی زرین افتاب گردان

برای بفشیه بنفشه ها دوست می دارم

تو را به خاطر دوست داشتن دوست می دارم

تو را به جای همه کسانی که ندیده ام دوست می دارم

تو برای لبخند تلخ لحظه ها

پرواز شیرین خا طره ها دوست می دارم

تورا به اندازه ی همه ی کسانی که نخواهم دید دوست می دارم

اندازه قطرات باران ، اندازه ی ستاره های اسمان دوست می دارم

تو را به اندازه خودت ، اندازه ان قلب پاکت دوست می دارم

تو را برای دوست داشتن دوست می دارم

تو را به جای همه ی کسانی که نمی شناخته ام …دوست می دارم

تو را به جای همه ی روزگارانی که نمی زیسته ام …دوست می دارم

برای خاطر عطر نان گرم و برفی که آب می شود و برای نخستین گناه

تو را به خاطر دوست داشتن…دوست می دارم

تو را به جای تمام کسانی که دوست نمی دارم…دوست می دارم

Comments off

۸

مرداد ۱۶, ۱۳۸۹ at ۱۰:۳۶ ق.ظ · Filed under مینیمال‌ها

داشت به یه بچه می‌گفت: بیا عزیزم من از خیابون ردت می‌کنم. بعد بهش گفت نترس. آدم همین طور دلش میخواست جای پسره باشه وقتی می‌گفت نترس.

(۵) دیدگاه

۸

مرداد ۱۳, ۱۳۸۹ at ۹:۵۵ ق.ظ · Filed under مینیمال‌ها

چون نیک نظر کرد پر خویش بر آن دید،

گقتا زکه نالیم که از ماست که بر ماست…

۱ دیدگاه

دعوت

مرداد ۵, ۱۳۸۹ at ۶:۴۸ ب.ظ · Filed under مینیمال‌ها

ای کسانی که ایمان آورده اید،

بیایید ایمان‌هایتان را ببرید، او دیریست خسته است.

Comments off

۸

مرداد ۳, ۱۳۸۹ at ۸:۳۰ ب.ظ · Filed under مینیمال‌ها

هنگامی که خاطره‌ات را می‌بوسم در می‌یابم دیری‌ست که مرده‌ام
چرا که لبانِ خود را از پیشانیِ خاطره‌ی تو سردتر می‌یابم.
از پیشانیِ خاطره‌ی تو
ای یار!
ای شاخه‌ی جدا مانده‌ی من!

Comments off