دربوسه های ناشتا

می خواهمت

عاشقانه

با بازوانی گشاده

که تو را تنگ بیفشارد

بی رحمانه.

تکرار نخواهد شد

کسی را این گونه دوست داشتن.

در زمین نامردمان،

نگاهت اعجازی است.

ظلمات این جهان

باز می ایستد،

حتی برای لحظه ای