۷۲
فرهنگ ما عین بی فرهنگی ماست.
کافی است پنجره اتاق را باز کنی آرام، نگاه کنی آسمان رنگ پریده را، و درخت زیتون روبه روی پنجره را که با باد
هماغوش گشته و بگذاری باد، بادی که خود پاییز است صورتت را نوازش کند.
و فراموش کنی تلخی پاییز هشتاد و پنج را.
و فراموش کنی درسهایی را که نخواندهای،
و هیچ فکر نکنی به چیزهایی که شنیدهای ،
و فراموش کنی نیشهای این جماعت را،
خالی از تمام فکرهایی ک هر روز و هر روز میفرسایندت،
بگذاری که گوش جانت مست شود از تصنیف نی زن استاد.
و تنها باد باشد و تو و غروب یک پاییز ملال آور.
Comments off
دوست عزیز،
لطفا وقتی آرشیو Google Talk مرا می خوانی، Mark Unread کن که جگر مبارکم نسوزد.
دریغ از این همه اعتماد.
Comments off