http://www.dargahi.ir وب‌سایت شخصی زهرا درگاهی Thu, 07 Jan 2010 06:22:20 +0000 http://backend.userland.com/rss092 fa دخترم هميشه اين استثناها هستند كه آدم را به قا مي‌دهند. http://www.dargahi.ir/1388/10/17/%d8%a8%d9%87-%d9%83%d9%88%d8%af%d9%83%d9%8a-%d9%83%d9%87/ بلوغ من با خون بود و بلوغ تو با لذت، چه‌طور مرا درك خواهي كرد؟ http://www.dargahi.ir/1388/10/13/truth/ يكبار گفته بودم، شب بود و مست بودي شايد. صدايت كه مي‌لرزيد و چشم‌هايت كه قرمز شده بود، پر از اشك و من مي‌ديدم از پشت تلفن. مي‌ديدم كه قهوه‌اي چشمهايت انگار بزرگتر شده بود و زل زده بودي به گوشه اي و خدا مي‌دانست كه چه مي‌ديدي. ... http://www.dargahi.ir/1388/09/29/%d9%83%d9%87-%d8%b4%d8%a7%d9%87-%d8%a8%d9%88%d8%af%d9%8a/ كاش بودي يه كم گريه مي‌كرديم... http://www.dargahi.ir/1388/09/17/%d8%a8%d8%a7%d8%b1%d8%a7%d9%86/ بعد امروز صبح خيلي دلم مي‌خواست كه يك آدمي داشتم، كه وقتي از ماشينش پياده مي‌شم، برگرده و نگاه كنه و مطمئن بشه كه از خيابون رد شدم. http://www.dargahi.ir/1388/09/01/concern/ امروز يادم به همه معلم‌هايي كه بين بچه‌ها فرق مي‌گذاشتند افتاد و حالم بد شد. http://www.dargahi.ir/1388/08/25/394/ ماري و مكس را از دست ندهيد. http://www.dargahi.ir/1388/08/21/mary-and-max/ نیمه شب بود. زن گوشه دفتر کاهیش نوشت: مردها می توانند بدون زن هاشاد باشند، زن ها نه. http://www.dargahi.ir/1388/08/17/%d9%85%d8%b1%d8%af%d8%a7%d9%86-%d9%85%d8%b1%db%8c%d8%ae%db%8c/ آدم ها را ترک می کنی. اما پسوردها می مانند. پسوردهایی که سال تولد طرف است. پسوردهایی که می گویند فلانی دوستت دارد. http://www.dargahi.ir/1388/08/01/6031/ حیف از عطر تنت، که با بوی پیاز ظهر آمیخت. http://www.dargahi.ir/1388/08/01/%d8%b1%d9%88%d8%b2%d8%a7%d9%86%d9%87/ خواب دیدم که به بازی گرفته ام، که به بازی گرفته شده ام. خواب دیدم که گوش هایم دراز شده بود، بیدار که شدم گوش ها بود اما نه دریایی بود نه نهنگی نه پدر منتظری. http://www.dargahi.ir/1388/07/20/life-was-a-game/ رسيدن هم مثل نرسيدن سخت بود. رسيدن آداب داشت. وقتي رسيده‌اي بايد بماني، بايد بسازي، بايد مدام يادت باشد كه چه قدر زجر كشيده‌اي تا رسيده‌اي، كه آرزويت بوده برسي به اينجا. وقتي رسيدي بايد حواست باشد تمام نشوي. http://www.dargahi.ir/1388/07/11/shorter-of-breath-and-one-day-closer-to-death/ How does it feel To be on your own With no direction home Like a complete unknown Like a rolling stone? می دانی ژانی، هر کس در این دنیا رسالتی داشت. رسالت من انگار رفتن و رفتن بود. http://www.dargahi.ir/1388/07/09/like-a-rolling-stone/ ژانر، ما، ما، که همه زخم هایمان، همه نداشته هایمان را با ادبیات مرهم می گذاشتیم. که پناه می بردیم به کتاب هایمان، می گریستیم میان خطوط... http://www.dargahi.ir/1388/07/05/%da%98%d8%a7%d9%86%d8%b1/ کلاغ آن بالا نشسته بود و داشت پنیرش را سق می زد. روباه خزید زیر درخت و ساکت نشست. کلاغ هی رفت و آمد. هی بال هایش را باز و بسته کرد. هی فیگور گرفت. روباه هیچی نگفت. کلاغ نشست روی شاخه پر و پاچه را بالا زد. روباه انگار ... http://www.dargahi.ir/1388/06/24/%d8%af%d8%b1-%d8%b3%d8%aa%d8%a7%db%8c%d8%b4-%d8%af%d8%b1%d9%88%d9%86%da%af%d8%b1%d8%a7%db%8c%db%8c/ آدمها را نباید مطمئن کنی از ماندنت، آدم ها وقتی خیالشان راحت شد، از دست می روند. http://www.dargahi.ir/1388/06/21/take-my-strong-advice-just-remember-to-always-think-twice/ آدم‌ها به اقلیم‌ها می‌مانند. تو کویر بودی مطمئنا، با همان سکوت، با همان صبوری، به همان محزونی. این را چهارشنبه پیش که رفته بودم دخمه فهمیدم. خورشید داشت بین دو دخمه غروب میکرد. کسی آن دور و برها نبود. رفتم بالا. سکوت و سکوت و سکوت. باد گرمی می‌خورد توی ... http://www.dargahi.ir/1388/05/30/%d8%a2%d8%af%d9%85%e2%80%8c%d9%87%d8%a7%d8%8c-%d8%a7%d9%82%d9%84%db%8c%d9%85%e2%80%8c%d9%87%d8%a7/ مرا لحظه یی تنها مگذار، مرا از زره نوازشت روئین تن كن: من به ظلمت گردن نمی نهم همه جهان را در پیراهن كوچك روشنت خلاصه كرده ام و دیگر به جانب آنان باز نمی گردم. http://www.dargahi.ir/1388/05/18/%d8%b4%d8%a7%d9%85%d9%84%d9%88-%d8%ae%d9%88%d8%a7%d9%86%db%8c/ And I watched you as you disappeared I watched you as you disappeared I watched you as you disappeared I watched you as you disappeared خب من از خداحافظی می‌ترسم. بعد آدم‌هایی هستند که در آخر هر رابطه می‌گویند برای همیشه خداحافظ، دیگه حرفی باهات ندارم، دیگه هرگز نمی‌خوام ببینمت. این هرگزها، ... http://www.dargahi.ir/1388/05/15/and-i-watched-you-as-you-disappeared/ ما دقیقا آدم‌هایی هستیم که طوری تربیت شدیم که خجالت می‌کشیم کسی را ستایش کنیم، بهش ابراز علاقه کنیم ولی خجالت نمی‌کشیم ازفحش دادن، تحقیر کردن، انتقاد کردن‌های بی‌پایان. بعله ما دقیقا این طور آدمایی هستیم. http://www.dargahi.ir/1388/05/14/%d8%aa%d8%b1%d8%a8%db%8c%d8%aa-%d8%a8%db%8c%e2%80%8c%d8%aa%d8%b1%d8%a8%db%8c%d8%aa%db%8c/